Tijdens de vorige editie van
Kids Clothes Week wou ik een bloemenhemdje maken voor de zoon. Tot ik koudwatervrees kreeg, en in dat bloemenstofje een
topje voor Fien maakte. Toen Wout dat achteraf hoorde, was hij een beetje aangeslagen: "Maar ik vind bloemen nu ook mooi voor mij!" Wie had dat gedacht, na
een moeilijke eerste ervaring met bloemen in zijn garderobe ;-)
Aangezien het stofje afkomstig was van een vintage laken van mijn bomma, was er nog meer dan genoeg over voor een hemdje. En de zoon had trouwens nog iets nodig om aan te doen op het communiefeest van zijn nichtje. Redenen genoeg dus om aan dat hemdje te beginnen.
Dat het een Theo (maat 122) zou worden, stond buiten vraag. Maar de details, die zaten voor het knippen en stikken nog niet zo duidelijk in mijn hoofd. Uiteindelijk koos ik ervoor om gele hoekjes en een klassiek borstzakje in te voegen. En omdat het stofje échte vintage is, ging ik voor de retrokraag.
Wout is er weg van, omdat hij weet dat het stofje een erfenis van "bomma piano" is. En omdat echte mannen bloemen dragen.
En blijkbaar verandert mijn smaak ook: vroeger had ik het niet zo voor bloemenstofjes, maar 7 van mijn 10 laatste naaiprojecten maakte ik blijkbaar wel in één of ander bloemendessin.
Ik heb nog zoveel hemdjesideeën in mijn hoofd, maar als ik in Wouts kast kijk, moet ik mezelf toch wat intomen: momenteel hangen er al 7 zelfgemaakte stuks in zijn kast. Misschien moet ik eens beginnen aan een hemd voor de wederhelft? Madeliefjesstof is er alleszins nog genoeg...
*De Zuster Van - 2013