woensdag 20 april 2016

De naaidip voorbij

In 2016 werd hier nog niet zo zot veel genaaid. Geen goesting, geen inspiratie, meer zin andere tijdsbestedingen.


Nu ik terug aan het werk ben, lijken de ideeën echter terug te komen (typisch). Het eerste project waarbij ik echt weer genoot van het maakproces, is een hemdje dat ik naaide voor Wout, ter gelegenheid van het doopsel van Loes.


Een Theo in maat 122 kreeg ik niet uit de stof, een Gingerbread (uit Home Made Mini Couture) wel. Een beetje spijtig, want Theo valt véél mooier dan zo'n Gingerbread... Maar de goesting om te naaien is terug, en dat is de verdienste van dit hemdje.

maandag 15 februari 2016

Krokusvakantie = knutselvakantie

"Do more of what you love". Dat is één van de redenen waarom ik na mijn bevallingsverlof nog even voltijds ouderschapsverlof opneem. Hoewel ik mijn werk supergraag doe, ben ik heel dankbaar dat ik nog wat langer kan en mag thuisblijven. Die eerste maanden met een nieuwe baby wil ik voor geen geld van de wereld missen.

En door overdag thuis te zijn, is er tijd. Tijd om te cocoonen met de jongste, tijd om te spelen, tijd om voor te lezen, tijd om zelf een boek te lezen, tijd om te gaan wandelen, tijd om rustig de dag te beginnen, tijd om na school bezig te zijn met de kinderen in plaats van met de was / kook / werk / ... 

En dus ook: tijd om te knutselen. Want ik doe dat gewoon graag, en mijn kinderen ook. En is het het ideale alternatief voor wat we doen in vakanties als we geen grieppatiënten hebben: zoveel mogelijk naar buiten te gaan. Dus werd er deze vakantie geknutseld. Veel geknutseld.

Een peuter en een kleuter hebben een beetje andere vaardigheden. Maar afgezien van het iets kortere concentratievermogen van de peuter was dat niet echt een groot probleem.

Er werden pomponrupsjes-op-wasknijpers gemaakt,


er werd kledij ontworpen met stofrestjes, 


 er werd geschilderd, 


er werden indianenhoeden gemaakt, 


 er werden 10 000 luchtballonnen gekleefd,


en er werd héél veel getekend en gekleurd. 

Het hoeft helemaal niet spectaculair of estethisch verantwoord te zijn. Als we ons maar amuseren. Maar het was best wel een intensieve week ;-)


maandag 8 februari 2016

De suikerbonen van Loes: gratis patroon en handleiding


Ik kreeg al een aantal keer de vraag of ik eens wou uitleggen hoe ik de doopsuikerzakjes van Loes gemaakt heb. Daarom digitaliseerde ik het patroon en schreef een beknopte werkbeschrijving uit.


Voor wie er aan wil beginnen, wel even een kleine waarschuwing: het maken van deze zakjes is nogal arbeidsintensief. Ik deed alles in bandwerk, en rekende achteraf uit dat ik toch ongeveer 20-25 minuten per zakje bezig was... Maar laat dat u vooral niet tegenhouden ;-)

Het patroontje kan je hier downloaden.

Een korte werkbeschrijving:

1. Knip de patroondelen uit.
2. Op de patroondelen staat aangegeven bij welke stoffen ze horen. Speld de patroondelen op de respectievelijke stoffen en knip uit (de naadwaarde is reeds inbegrepen).
3. Verstevig het stofje dat je aan de buitenkant van het zakje wil. Dit doe je door deel A in de buitenstof te verstevigen met vlieseline A’ en deel B met vlieseline B’.
4. Leg het stuk A in voeringstof op het stuk A in buitenstof (goede kanten op elkaar). Stik ze aan elkaar zoals aangegeven op de figuur. Let op: indien je stof een duidelijke onder- en bovenkant heeft (vb. auto’s, kindjes, diertjes, …), let er dan op dat je de bovenzijde doorstikt (anders staan de auto’s, kindjes of diertjes straks op hun kop).
5. Strijk de naad open, keer de voering en de buitenstof naar de goede kant en strijk nogmaals. Het stuk dat je nu maakte noemen we stuk C.
6. Plooi een stuk biaisband dubbel en stik samen. Snij deze koord in stukjes van 4 cm.
7. Leg de voeringstof van deel B met de goede kant naar boven op de tafel. Leg daarop het stuk C, maar met de voeringstof naar onder. Plooi het stukje biais dubbel en leg het met het lusje naar binnen op 1 cm van de bovenrand van stuk C. Plak vast met washi- of schilderstape, anders zal het lusje verschuiven tijdens het stikken. Bovenop dit stapeltje leg je deel B van de buitenstof, met de goede kant naar onder. Let op, indien je een stofje gebruikt met een duidelijke boven- en onderkant, dan moet je nu dit stofje omgekeerd erop leggen (de bovenkant onderaan), anders staan de auto's, dieren of kindjes straks op hun kop.
8. Stik de “sandwich” die je in stap 7 maakte rondomrond door met een naadwaarde van 3/4 cm, maar laat onderaan een keergat.
9. Knip de hoekjes weg en keer naar de goede kant.
10. Sluit het zakje onderaan met de hand.
11. Zet 1 of meerdere knopjes of kamsnaps aan je zakje.
12. Draai een sleutelhanger in het lusje, en hang het naamkaartje aan deze sleutelhanger. Ik kocht de sleutelhanger bij Veritas, de vierkante etiketten komen van de AVA

Wie het ziet zitten: ik ben heel benieuwd naar de foto's van jullie eindresultaat!

vrijdag 29 januari 2016

De pyjamaprinses

Het is bijna carnaval, en na een blik in de verkleedkoffer stelde ik vast dat we -op enkele hoeden van mijn bomma zaliger na- niet echt meisjesverkleedkleren hadden.
 Fien verkleedde zich tot nu toe altijd in Bob (Wendy) de Bouwer, Wickie (Vicky) de Viking, Piet (Petra) Piraat, een vrouwelijke kapitein of meisjesversie van Mega Toby, Bat(wo)man of als brandweervrouw. 

Op zich niets mis met wat emancipatie, maar hoewel mijn oudste dochter heel wat stoere kanten heeft, staat ze ook graag voor haar spiegel te draaien met een rokje of kleedje. 

Wat ze dan wou zijn? Kaadie (K3) of een pjinschesch (prinses). Een regenboogkleedje naaien, dat zag ik nu niet meteen zitten, een prinses wel.


Net als heel veel van mijn recykleerprojecten, zat het idee voor dit jurkje al heel lang in mijn hoofd. Ik kreeg ooit een satijnen pyjama en slaapkleedje cadeau voor kerst. Na enkele keren dragen, had ik door dat glibberig satijn toch niet echt mijn favoriete pyjamastof is. Het slaapgoed verdween enkele jaren in mijn hoop te recykleren textiel.


Het patroontje voor een prinsessenjurk met pofmouwtjes vond ik in een oude Ottobre (lente 2007 - leve het archief in de naailes). Ik tekende meteen maat 104 over zodat ze het jurkje over haar gewone kleren aankan.


Een sierlintje en de originele pyjamaknoopjes geven het voorpand iets extra; terwijl het originele voorpand met knopen dienst doet als rugsluiting.


Ik mat niet op voorhand hoe lang de jurk moest zijn, ik gebruikte gewoon de twee breedste en langste stukken die in de pyjama zaten en zette er nog een sierkantje onder. En toevallig komt dat tot net aan haar voetjes. Soms moet je wat geluk hebben.

Het jurkje wordt hier bijna dagelijks gedragen. Hopelijk kan en wil ze het dragen tot het aan haar knieën komt ;-)

donderdag 21 januari 2016

6 - UWYH

Mijn oudste kind wordt morgen 6, ik kan dat bijna niet geloven... Gisteren mocht hij voor het eerst een feestje geven voor enkele vriendjes en vriendinnetjes van zijn school. Een feestje met 6 kleuters, dat deed mijn jeugdbewegingleidstershart sneller slaan. 

Op Pinterest vind je heel wat superideeën voor decoratie, taarten, knutselactiviteiten, spelletjes, ... Maar door het koude weer en het feit dat ik liever wat cocoon met de baby dan enkele winkels af te schuimen voor materiaal, ging ik voor een UWYH-feestje (use what you have). 

"Ik lust enkel cake die wij zelf bakken" zegt de zoon altijd, en dus maakte ik een gemarmerde basiscake, uit mijn jaren '70 editie van het boerinnenbondkookboek. Wij zijn hier ook niet zot van gekleurde suikerglazuur of marsepein, en ik was dus blij dat ik op mijn Party-Pinterestbord deze taart terugvond.


Chocoladeglazuur, dat kan ik nog net maken en hier in huis hebben we genoeg Lego-bouwvoertuigen.


Terwijl ik de bouwput vulde met Maltesers, cakekruimels en chocoladekorrels ...


... metselde de zoon een muurtje met Twix, Mars en Snickers-bakstenen en choco als cement. 


Mijn kinderen zijn enorme fruiteters, en op een feestje geef ik dus graag ook wat fruit.


Ik ging eerst een klassieke isomo-bol-vol-prikkers maken, maar toen viel het mij op dat een houten brochette-stokje precies in de handen van een Lego-ventje past. 



Met een vrolijke fruitparade als resultaat.


Tips voor wie het ook wil proberen:
- de stokjes met een ideale diameter voor Lego-handjes kocht ik ooit bij Delhaize
- als het het stokje achteraan vastklemt in de hand van het achterste Lego-mannetje, kan je het gewoon op het hand van het voorste Lego-mannetje laten rusten.

Qua activiteiten was er een schattenjacht, waarbij ze een muziekpak vonden. Daarin zaten opdrachtjes, en daarbij viel mij op dat ook de eenvoudige spelletjes erg succesvol waren ("Joepie, we mogen verstoppertje spelen", "Yes, tekenen!").

Eén van de opdrachten groeide -onbedoeld- uit tot een echt succesnummer. De oorspronkelijke opdracht was: "Maak een brug met Duplo waar je zelf onder kan". De brug die ze eerst bouwden was redelijk ruim, en de kinderen kwamen op het idee om hem telkens wat kleiner te maken en te kijken of ze er nog onderdoor zouden kunnen. Spanning en hilariteit, deze Duplo-limbo!


Ze mochten ook een gezicht tekenen op een papier met een gaatje in, waar achteraf een lolly werd tussengestoken. Een losse interpretatie van deze pin.


En op het laatste deden we nog een spelletje in het donker, met lichtstaafjes en ballonnen (allebei overschotjes van eerdere feestjes), geïnspireerd op deze pin. Alleen kon ik daar geen deftige foto's van trekken ;-)


In de klas trakteert hij morgen met een trein à la Villa Speelmama, en voor degenen met een melk- of suikervrij dieet maak ik fruitdolfijnen. Kortom: leve Pinterest!

Update: (nachtelijke) foto's van de klastraktaties


zaterdag 2 januari 2016

Autotheo

Ik begin dit blogbericht met een nieuwjaarswens: ik wens iedereen geluk in grote en kleine dingen in 2016!

Wout kreeg voor de feestdagen een nieuw hemdje, een Theo uiteraard. Hij koos het stofje helemaal zelf in de winkel. Aangezien het stofje redelijk druk ik, koos ik deze keer een heel eenvoudige versie van de Theo: zonder hoekjes, paspel of zakjes maar mét retrokraag.


Dankzij de wekelijkse naailessen, heb ik elke week wat tijd om te naaien. Alleen dat bloggen, daar kruipt tegenwoordig wat vertraging in. Toch vind ik het leuk om hier mijn eigen naai-archiefje te hebben op het web (wat voor mij ook de grootste reden was om een blog te beginnen). Ach, we zien wel wat de blogfrequentie wordt in 2016...

woensdag 23 december 2015

Feestkleedje

Voor "kleine" Loes maakte ik een -gerecykleerd- feestkleedje, en ook "grote" Fien wordt in het nieuw gezet voor de feestdagen.


Ik kocht een glittergouden giletje, en matchte dat met een stofje dat ik in april in New York kocht bij de City Quilter. De print vroeg om een eenvoudig patroontje, en dus koos ik voor het Grace-jurkje van Griet. Fien past gelukkig net nog in maat 92...



maandag 7 december 2015

Voor mijn herfstkindje

Kleine Loes is ondertussen al 2 maand oud, en groeit als kool. Aangezien haar oudere zus een zomerkindje is, had ze niet echt veel warme mini-kleertjes. Daarom naaide ik 2 jurkjes met lange mouwen, volgens het Birdie birdie patroon uit Ottobre 1/2015.

Met een oud topje van mijn zus en roze tricot maakte ik een feestjurk voor Kerst en Nieuwjaar...  


... en met paddestoelentricot een doordeweeks kleedje. 


En omdat haar tutje af en toe onvindbaar blijkt, maakte ik een speenketting met wat biais en lint. Probleem opgelost!



zaterdag 31 oktober 2015

De suikerbonen van Loes

Om de kleuren te kiezen van Loes haar geboortekaartje, ging ik eens snuisteren op mijn "Colour" pinterestbord. Ik ging voor een combinatie van mosterdgeel, mint en donker appelblauwzeegroen.


Net zoals bij Wout en Fien, wou ik met die kleuren zelf de suikerbonentraktaties maken. Zowel bij Soft Cactus als bij Hawthorne Threads vond ik stofjes met de juiste kleurencombinaties.


Verschillende ideeën gingen door mijn hoofd, van eenvoudig tot heel complex. Sowieso wou ik graag iets "nuttigs" maken; iets dat de mensen niet zouden weggooien wanneer de laatste suikerboon opgegeten is. 

 

Zo kwam ik -een maand voor mijn uitgerekende datum- op het idee van een sleutelhanger met daaraan een klein zakje voor muntstukjes.

 

Ik maakte zelf een patroon in de gewenste afmetingen en dan kon het bandwerk beginnen: honderden lapjes knippen, verstevigen, naaien, drukknoopjes bevestigen, en alle zakjes met de hand dichtnaaien (kan iemand mij tegenhouden wanneer ik nog eens zo'n zot idee heb?). 

 

Ik maakte de zakjes in drie verschillende stoffencombinaties. De reacties op de zakjes zijn heel positief, en geven veel voldoening...

 

Voor de kinderen koos ik een niet-eetbare traktatie: ik kocht stoepkrijt, verpakte dat per 2 stuks in mica-folie en kleefde er een Loes-sticker op.


Om de collega's op mijn werk te trakteren, maakte ik een middelgroot matroesjka-zakje volgens de handleiding van An van Straight Grain. Anderhalve kilo suikerbonen erin, en grabbelen maar ;-)

 

woensdag 28 oktober 2015

KCW herfst 2015

Ja, ik deed mee aan de Kids Clothes Week. En ja, dat was vorige week. De naaitijd was verdeeld in kwartiertjes, tussen het voeden, wassen, plassen en genieten van ons kleine meisje door. 

Neen, ik geraakte niet aan 1 uur per dag kinderkleding naaien (prioriteiten ;-) ), maar maakte wel 2 stuks gedurende de hele week. 

Voor Loes maakte ik een omkeerbaar jasje in maat 62.


(het labeltje naaide ik -met mijn verstrooide hoofd- verkeerd in en de goesting was er niet om het er terug juist in te naaien...)


En Fien kreeg een tricotjurkje in maat 86.

 
Stofjes komen van het Stoffenspektakel, patroontjes komen beiden uit Ottobre 6/2013. En meer heb ik daar niet over te zeggen...