Bo(e)lleke

Zo'n vers boeleke, dat kan zich zo zalig in een bolleke rollen...

Ik maakte tijdens mijn zwangerschap twee unisex pyjamaatjes in maat 56. Ik mocht ze al uit de kast halen, want maat 50, daar past Fien na 3 weken al niet meer in.

Ik maakte er ééntje met groene bolletjes en paarse boordjes (de kleurtjes van het geboortekaartje)

en ééntje in appelblauwzeegroen met okergele tricot.


Alle stofjes, behalve de bolletjes, zijn gerecykleerde t-shirts. Het patroontje is het kruippakje uit Ottobre 6/2012.

Fiens geboortekaartje & doopsuiker

Toen Fientje nog in mijn buik zat, wisten we niet of ze een jongen of een meisje zou zijn (en toen ze er uit kwam, wist ik het ook nog niet, maar dat is een ander verhaal). Het kaartje en de traktaties moesten dus aan een aantal voorwaarden voldoen: unisex kleuren en naamkaartjes voor de traktaties die makkelijk in het ziekenhuis konden worden toegevoegd.

Toen ik deze washi tape kocht, was ik meteen verkocht voor de kleurencombinatie olijfgroen-auberginepaars. Ik haalde het ontwerp van Wouts kaartje nog eens boven, veranderde de kleuren en maakte het eenvoudiger (raar hoe je smaak op 3,5 jaar tijd toch wel wat verandert). En voilà, kaartje klaar!

Hoewel ik veel positieve reacties kreeg over de doopsuikerzakjes van Wout, zag ik het deze keer niet zitten om de traktaties te zelf te naaien, wegens te veel andere projecten. Na het zien van deze suikerbonenzakjes, leek het mij leuk om iets met buttons te doen. Maar de naam erop laten drukken, dat kon niet. Toen ontdekte ik dat er ook magneetbuttons bestaan, en met het-rondel-trucje-van-Riet was ook het naamkaartjesprobleem opgelost.

En het vullen van de witte doosjes, dat was een taakje voor onze kleuter...

Ter info: de buttons werden hier gedrukt; we zijn heel tevreden over hun service!

Bijzonder welkom wonder...

Ze kwam meer dan een week later dan uitgerekend, maar was het wachten meer dan waard:

onze dochter Fien

Teamwerk

Onze stadstuin is niet zo groot, maar toch proberen we er al enkele jaren groenten- en fruitsoorten te kweken. Met wisselend succes.

Een soort die het goed doet in onze tuin, is Oost-Indische kers, een plant die ik leerde kennen via den Bartel en waarvan blad, bloem en zaad eetbaar zijn. 

 

Onze kleuter is ondertussen getraind in het herkennen en plukken van de ronde blaadjes, en zo wordt het maken van het middageten teamwerk én een ideale vakantieactiviteit. 

Een aanrader in combinatie met watermeloen, komkommer, radijsjes en rozijntjes, een beetje olie, wijnazijn & honing!

Dag juf & welkom Kas!

Wout zat dit jaar in de lieveheersbeestjesklas. En dus maakte ik voor de juf ik als zelfgemaakt bedankje een vlaggenlijn mét lieveheersbeestjes (wie zoekt die vindt) en in de tinten van het klaslokaal.

Baby Kas kreeg als welkomstschenkje een vlaggenlijn in bruintinten.

Ik gebruikte dezelfde afmetingen voor de vlagjes als hier, zijnde een hoogte van 13 cm op een breedte van 13 cm. Opnieuw werden stofrestjes & recyclagemateriaal gebruikt, kwestie van die stapels een beetje te verkleinen...

Gingerbread pyjama

Onlangs ging ik voor het eerst shoppen met mijn 3-jarige. Die weet blijkbaar heel goed wat hij wil: een robot-pyjama. Wetende dat ik een nog veel mooier robotstofje in mijn stoffenkast had liggen, kon ik het niet over mijn hart krijgen die pyjama zomaar te kopen.

Dus ging ik voor de derde keer aan de slag met het Gingerbread-patroon uit Homemade Mini Couture (maat 4 jaar).

 

Ik naaide velcro "knoppen", omwille van het slaapcomfort, maar ook met het oog op zelfredzaamheid ("want grote broers kunnen zichzelf al uitkleden mama, maar baby's nog niet").

 

Stofje: Cute Bots (Rashida Coleman), hier gekocht

Het hemdje werd gecombineerd met een soldenbroekje van vorig jaar, et voilà: 1 zelfgemaakte robotpyjama en 1 tevreden zoon!

Nuchter

Ik: "Wat een mooi kindje heb jij getekend Wout!"
Wout: "Maar mama, dat is toch geen kindje, dat is een stappend ei."

Mees

Van de peter van Mees kreeg ik de vraag of ik het zag zitten een hemdje te maken voor zijn petekind. 

 

Bij Etoile Cirée vond ik een heel toepasselijk koolmezenstofje, en ik ging nog eens aan de slag met het Gingerbread patroon uit Home Made Mini Couture.

Uit enkele stofrestjes en gerecykleerd katoen (voering) maakte ik nog een bijpassende cadeauverpakking.

Kleedje met groeiruimte

Toen ik vier jaar geleden zwanger was van Wout, naaide ik nog maar een half jaartje en zag ik het niet zitten om al voor mezelf iets te maken. Nu leek het me wel een haalbare uitdaging. 

In een Diana ("mode om zelf te naaien") uit de jaren stillekens vond ik een patroon van een jurk met een watervalhals. Diana, dat is een tijdschrift dat er verschrikkelijk uitziet, maar eigenlijk zijn de patronen wel degelijk. Je moet alleen even de über-klassieke stofkeuze en styling negeren.

Stof: tricot van het stoffenspektakel 

Door mijn uitgesproken peervorm (onderaan 2 maten meer dan bovenaan) moest het patroon qua heupen wel wat hertekend worden. Ik tekende echter geen extra "buikzone", de stof rekt voldoende mee rond mijn steeds groter wordende buik.

Het voordeel van een goed zittend patroontje is dat je daarmee heel snel een tweede exemplaar kan maken. To be continued dus...

Dakgoottuin

Deze middag aten we...

sla uit eigen dakgoot!

Rucola doet het ook goed in onze dakgoottuin, de veldsla heeft nog wat tijd nodig (maar die is tenslotte ook traaggroeiend). Ik hou jullie op de hoogte hoe het afloopt met onze aardbeien...

Het idee kwam ik tegen op Pinterest, en leek me wel iets voor onze kleine-maar-zuidgerichte stadstuin. Blij dat het effectief ook werkt!